Το ΤΑΙΠΕΔ πέθανε. Ζήτω το... ΤΑΙΠΕΔ!

Στις 20/3/2015 οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ υπερψήφισαν το δεύτερο νομοσχέδιο της κυβέρνησης με τον τίτλο «για την επανεκκίνηση της οικονομίας», του Υπουργείου Οικονομικών. Με το άρθρο 24 στην αρχική μορφή του νομοσχεδίου οι αρμοδιότητές του ΤΑΙΠΕΔ επεκτείνονταν, με την την απορρόφηση της ΕΤΑΔ Α.Ε. (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου), εταιρεία στην οποία έχουν περιέλθει τα ακίνητα του δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των ακινήτων της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου, αλλά και του ΕΟΤ και των Ολυμπιακών Ακινήτων Α.Ε. Επιπλέον, με το συγκεκριμένο άρθρο, η εταιρεία Παράκτιο Μέτωπο Α.Ε. που ως τώρα διαχειριζόταν όλο το παραλιακό μέτωπο της Αττικής καταργούνταν και το σύνολο των εκτάσεων, κτιρίων και εγκαταστάσεων αυτής επανερχόταν στον αρχικό φορέα που τα παραχώρησε, δηλαδή πίσω… στο ΤΑΙΠΕΔ.

Μετά την κατακραυγή και την κινητοποίηση των κινημάτων που αντιστέκονται στις αποκρατικοποιήσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, τελικά το άρθρο 24 άλλαξε: στη νέα του μορφή προβλέπει ότι τα ακίνητα της Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ και της ΕΤΑΔ ΑΕ θα απορροφηθούν σε νέο «φορέα δημόσιας περιουσίας» και θα έχει ως σκοπό «την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας προς όφελος και με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Τα έσοδα που θα προκύπτουν θα αξιοποιούνται κυρίως για την χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους και την στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης». Το τι είδους φορέας θα είναι αυτός, το πού θα κατευθύνονται τα χρήματα τελικά («κυρίως» δεν σημαίνει αποκλειστικά για την κοινωνική ασφάλιση) και τι είδους «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας εννοεί η κυβέρνηση, θα φανεί όταν έρθει το νομοσχέδιο που θα ιδρύει το νέο φορέα.

Στο μεταξύ όμως, ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ, αντιθέτως απέκτησε «αριστερή διοίκηση» και οι αποκρατικοποιήσεις έχουν μπει «στις ράγες»...

Θυμίζουμε ότι το ΤΑΙΠΕΔ ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2011 ως ανεξάρτητη ΑΕ σύμφωνα με το νόμο 3986/11, ο οποίος στοχεύει στην απόδοση «επενδυτικής ταυτότητας» και στην «πολεοδομική ωρίμανση» των ακινήτων που ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και τα οποία μεταβιβάζονται στο ΤΑΙΠΕΔ για να αξιοποιηθούν «αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας» (ν.3986/11 αρ.1 παρ.2).Σύμφωνα μάλιστα με την παράγραφο 7 του άρθρου 2, «ό,τι ιδιωτικοποιείται δε μπορεί να αναμεταβιβαστεί στο Ελληνικό Δημόσιο με οποιονδήποτε τρόπο».Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το ΤΑΙΠΕΔ δεν παίρνει «μεταρρυθμίσεις», αλλά πρέπει να καταργηθεί εντελώς προκειμένου να επιστρέψει η περιουσία στο δημόσιο. Ο ίδιος νόμος προέβλεπε τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημόσιων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ), που αφορούν τα δημόσια ακίνητα, που προβλέπουν ειδικούς όρους δόμησης κατά παρέκκλιση όλων των διατάξεων, για τις εκτάσεις που ιδιωτικοποιούνται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Εν συνεχεία, οι νόμοι Ν.4072/12 και 4146/13 ήρθαν να ολοκληρώσουν το νομικό οπλοστάσιο διευκόλυνσης των «στρατηγικών επενδύσεων» και προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων, προωθώντας τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ).

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου;

Ήδη προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αρχίσει τα μισόλογα σε σχέση με την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ. Όχι τυχαία, ο Αλέξης Τσίπρας στο διαρκές συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είχε αναφερθεί μόνο σε «κατάργηση των διατάξεων που παρέχουν ασυλία» στα ΔΣ του ΤΧΣ και του ΤΑΙΠΕΔ (αν και, ούτε καν αυτό δεν είδαμε στο νόμο, είναι που δεν το χουν εγκρίνει οι «θεσμοί»...). Παράλληλα, η επιλογή του Σπύρου Σαγιά, δικηγόρου της Cosco και της αποκρατικοποίησης του Ελληνικού, ως Γενικού Γραμματέα της κυβέρνησης πριν καν ορκιστεί ο πρωθυπουργός (!), αποτέλεσε μία ακόμη κίνηση με συγκεκριμένο πρόσημο αναφορικά με το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Οι αρχικές δηλώσεις της αρμόδιας Υπουργού Νάντιας Βαλαβάνη για τερματισμό των ιδιωτικοποιήσεων και ως εκ τούτου «μη λόγο ύπαρξης του ΤΑΙΠΕΔ», γρήγορα μετατράπηκαν σε εξαγγελίες που αφορούσαν τον σχηματισμό ενός «νέου ενιαίου φορέα διαχείρισης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας», στον οποίο θα ενσωματώνονταν οι βασικοί οργανισμοί διαχείρισης, δηλαδή το ΤΑΙΠΕΔ και η ΕΤΑΔ. Ο φορέας αυτός σύμφωνα με τις αρχικές εξαγγελίες θα είχε στόχο όχι την πληρωμή του δημόσιου χρέους, αλλά την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων. Αμ δε...

Από την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ περάσαμε στην... «αριστερή διοίκηση» στο ΤΑΙΠΕΔ με τον διορισμό του Στέργιου Πιτσιόρλα ως προέδρου και του Αντώνιου Λεούση ως διευθύνοντος συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ, και μάλιστα γρήγορα γρήγορα για να προλάβουν ως τις 19 Μαρτίου να υπογράψουν την πρώτη αποκρατικοποίηση, αυτήν του ιπποδρομιακού στοιχήματος στην εταιρεία του Δ. Μελισσανίδη!

Παρόλ’ αυτά, η αρμόδια υπουργός έσπευσε να δηλώσει και πάλι «το τέλος του ΤΑΙΠΕΔ ως Ταμείο που προωθούσε τις ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας», τονίζοντας πως με μελλοντική νομοθετική ρύθμιση τα έσοδα θα πηγαίνουν για τις συντάξεις. Με μια διαφορά: από την στιγμή που ΔΕΝ καταργείται ο Νόμος 3986/11 (ιδρυτικός νόμος του ΤΑΙΠΕΔ), που ορίζει ρητά ότι τα όποια έσοδα του ΤΑΙΠΕΔ αφορούν αποκλειστικά στην αποπληρωμή του χρέους, μήπως η Υπουργός απλώς λέει πράγματα που δεν ισχύουν; Άλλωστε, η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση, με την καθοριστική δέσμευση για «μη μονομερείς ενέργειες» από τη μεριά της Ελλάδας αποτρέπει οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή αν δεν συναινέσουν οι «θεσμοί» (λέγε με Τρόικα) και προεξοφλεί τη συνέχιση ή και την ένταση των ιδιωτικοποιήσεων. Οποιαδήποτε κίνηση για ουσιαστική κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ ή αλλαγή του πού κατευθύνεται η χρηματοδότησή του, θα είχε το χαρακτήρα μονομερούς ενέργειας σε σχέση με την αποπληρωμή του «δημόσιου» χρέους. Και βέβαια, η επόμενη συμφωνία με τους «θεσμούς», οι μεταρρυθμίσεις της επιστολής Βαρουφάκη, προβλέπει την ενίσχυση του ΤΑΙΠΕΔ με την απορρόφηση και των άλλων ΑΕ του δημοσίου που κατέχουν δημόσια περιουσία. Αυτό που τελικά αποτράπηκε τελευταία στιγμή στο άρθρο 24, όμως είναι ήδη δέσμευση της κυβέρνησης απέναντι στοEurogroup.

Από πού πάνε για τις «αριστερές» αποκρατικοποιήσεις;

Ήδη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε συνοπτικά και αδιαφανώς τις προηγούμενες μέρες στην ιδιωτικοποίηση του ιπποδρομιακού στοιχήματος στον ΟΠΑΠ. Θα πρέπει εδώ να θυμίσουμε ότι το μετοχικό πακέτο του ΟΠΑΠ έχει ήδη περάσει με αντίστοιχη διαδικασία και σε εξευτελιστική τιμή στην Emma Delta, εταιρεία του Μελισσανίδη αλλά και ρώσικων και σλοβάκικωνfunds -και παρά τις προεκλογικές διαβεβαιώσεις ότι «θα ελεγχθούν οι συμβάσεις», μέχρι στιγμής απλώς ο Μελισσανίδης και οι συνέταιροι του απολαμβάνουν ανενόχλητοι τα κέρδη του ΟΠΑΠ, με τις ευλογίες της συμφωνίας του Eurogroup (αφού η ελληνική κυβέρνηση ασμένως αποδέχτηκε να αφήσει... ήσυχες τις ήδη συντελεσμένες ιδιωτικοποιήσεις).

Όσον αφορά στην περίπτωση του Ελληνικού έχει αναδειχθεί πλειοδότης ηLamda Development του ομίλου Λάτση, με προσφορά 915 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε πρόσφατα την προσφυγή της Περιφέρειας Αττικής και πολιτών για περιβαλλοντικούς όρους και χαμηλό τίμημα και διέταξε τη συνέχιση του διαγωνισμού. Αυτό που δεν έχει σχολιαστεί επαρκώς, βέβαια, είναι ότι δύσκολα θα περίμενε κανείς μια άλλη εξέλιξη για το Ελληνικό, αν γνωρίζει ότι τη σύμβαση αποκρατικοποίησης του Ελληνικού έχει συντάξει ο δικηγόρος Σ. Σαγιάς, που είναι πλέον Γενικός Γραμματέας της κυβέρνησης!

Αντίθετα, για την περίπτωση του Αστέρα Βουλιαγμένης, η απορριπτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την έγκριση του Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίου Ακινήτου, θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία ματαίωσης. Μένει ωστόσο ανοιχτό το πώς (οι ίδιοι ή άλλοι) οι επενδυτές θα συνεχίσουν τη διαβούλευση και με ποια μορφή και τίμημα αυτή θα προχωρήσει. Χαρακτηριστικό είναι πως το θέμα το χειρίζεται η Εθνική Τράπεζα, που συμμετέχει στο επενδυτικό σχήμα μαζί με τη συμμετοχή και κρατικών κεφαλαίων του Άμπου Ντάμπι και του Κουβέιτ.

Ενδεικτικό του τι πρόκειται να έρθει αποτελούν και οι εξελίξεις αναφορικά με την έκταση «Αστέρια Γλυφάδας». Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 17/3/2015 εισήχθη για έγκριση η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την «αξιοποίηση» της εν λόγω έκτασης (ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας) από τον επιχειρηματία Γιάννη Παπαθεοχάρη (ΝΑΥΣΙΚΑ ΑΕ). Τελικά, η έγκριση της «επένδυσης» πέρασε με τη σύμπραξη της παράταξης Δούρου, με τις παρατάξεις Σγουρού και Κουμουτσάκου, καθώς από τους συμβούλους της Δύναμης Ζωής 5 καταψήφισαν, 4 ψήφισαν λευκό και 1 δήλωσε «απών». Με αυτή την πλειοψηφία η θετική (!) γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου θα πάει στον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Π. Λαφαζάνη για να πάρει και τη δική του υπογραφή...

Επιπλέον, αναφορικά με την ιδιωτικοποίηση των ΟΛΠ και ΟΛΘ η υποβολή δεσμευτικών προσφορών έχει μετατεθεί. Ωστόσο, παρά τις αντίθετες δηλώσεις του υπουργού Ναυτιλίας, τόσο ο Υπουργός Οικονομίας, όσο και ο Πρωθυπουργός έχουν ταχθεί υπέρ της επέκτασης της COSCO (με «διαπραγμάτευση των όρων» -η συνήθης καραμέλα), και το ταξίδι κορυφαίων υπουργών στην Κίνα τις ερχόμενες μέρες μάλλον υποδεικνύει ότι η αποκρατικοποίηση θα συνεχιστεί κανονικά.

Στο υφιστάμενο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων περιλαμβάνονται εξάλλου ακόμη δέκα περιφερειακά λιμάνια, όπως της Πάτρας, του Βόλου, της Ηγουμενίτσας κ.ά., τα προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας, η έκταση των Αλυκών Αναβύσσου, ενώ αναμένεται να ξεπαγώσουν και οι διαγωνισμοί για διάφορες μαρίνες, όπως αυτή του Λαυρίου! Εκκρεμεί επίσης η αποκρατικοποίηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων, στην οποία προεκλογικά ο ίδιος ο Σταθάκης είχε αντιταχθεί, μετεκλογικά όμως ο Αλ. Τσίπρας χαρακτήρισε «δίκαιο» το τίμημα που πρόσφερε η κοινοπραξία Fraport-Κοπελούζου.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν μόνο ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Η κυβέρνηση με τη συμφωνία του Eurogroup δεσμεύτηκε να σεβαστεί όλες τις ολοκληρωμένες και τις εν εξελίξει ιδιωτικοποιήσεις και με την πρόσφατη νομοθετική παρέμβασή της όχι μόνο δεν προβλέπεται το τέλος του ΤΑΙΠΕΔ, αλλά η ενίσχυσή του με τη μεταφορά σε αυτό και άλλων δημόσιων εκτάσεων και περιουσίας, με αποτέλεσμα κάθε «αξιοποίησή» τους να γίνεται με τους όρους των δανειστών και τα όποια έσοδα δεσμεύονται για να διατεθούν αποκλειστικά στην αποπληρωμή της μαύρης τρύπας του χρέους!

Και βέβαια, κανείς πια δεν συζητά για τους σκανδαλώδεις διαγωνισμούς που κατέληγαν με έναν μόνο πλειοδότη (!), για το πώς γινόταν η «μοιρασιά» της δημόσιας περιουσίας στους φίλους του πολιτικού συστήματος, για το ότι στις περισσότερες περιπτώσεις «αποκρατικοποιήσεων» μέσω ΤΑΙΠΕΔ, οι «επενδυτές» δεν έχουν δώσει ούτε ένα ευρώ (!) ή έχουν δώσει μια προκαταβολή και τα υπόλοιπα θα καταβληθούν σε... άτοκες δόσεις στο μέλλον (και αφού έχουν ήδη θησαυρίσει από την εκμετάλλευση της περιουσίας του δημοσίου).

Γιατί μας αφορούν όλα αυτά;

Η αντίθεση στο ΤΑΙΠΕΔ, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι ένα ιδεολογικό θέμα, είναι θέμα που μας αφορά όλους και όλες άμεσα, αφορά τις συνθήκες διαβίωσής μας. Καταρχάς, γιατί σχετίζεται με τα έσοδα του δημοσίου: Με τη δυνατότητα του δημοσίου να εξοικονομεί πόρους (λ.χ. στεγάζοντας τις υπηρεσίες του σε ιδιόκτητα κτίρια, αντί να τα πουλάει και μετά να πληρώνει... νοίκι, όπως έχει γίνει -και συνεχίζεται- με τα 28 ακίνητα των Υπουργείων) ή να χρησιμοποιεί την περιουσία του για κοινωνικές ανάγκες (π.χ. στέγαση αστέγων). Με την εξασφάλιση εσόδων για τη χρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών, όπως μισθούς συντάξεις και επιδόματα ανεργίας (για παράδειγμα ο ΟΠΑΠ, τα περιφερειακά αεροδρόμια και οι μαρίνες έφερναν έσοδα στον προϋπολογισμό!).

Από την άλλη, η εξασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών υποδομών, όπως είναι τα αεροδρόμια και τα λιμάνια, ειδικά σε μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για να μπορούν να εξυπηρετηθούν οι λαϊκές ανάγκες και όχι τα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου.

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: ο τρόπος διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας δείχνει και για ποιο μοντέλο ανάπτυξης μιλάμε. Η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και το προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων σηματοδοτεί ένα μοντέλο ανάπτυξης καταστροφικό για την κοινωνία και το περιβάλλον. Ένα μοντέλο που θέλει τον χώρο του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό να παραδίδεται στο Λάτση για την κατασκευή καζίνο, φαραωνικών τουριστικών θερέτρων και ουρανοξυστών τύπου Dubai, και το παραλιακό μέτωπο της Αττικής να «αξιοποιείται» μέσα από την ανέγερση πολυτελών τουριστικών συγκροτημάτων και την κατασκευή μαρίνων υποδοχής πολυτελών σκαφών! Έναν τρόπο ανάπτυξης που βλέπει τις «θέσεις εργασίας» να δημιουργούνται στις «επενδύσεις» τύπου Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, με ανασφάλιστους εργαζόμενους των 400 ευρώ, των voucher και της μαθητείας. Ένα τύπο ανάπτυξης που βάζει στην άκρη το περιβάλλον και τον πολιτισμό (όχι τυχαία, τα δύο υπουργεία που «εξαφανίστηκαν» μέσα σε άλλα στη σύνθεση της νέας κυβέρνησης).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η διατήρηση του ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί μία ακόμα κομβική κίνηση της κυβέρνησης. Δεν πρόκειται για καμιά «τακτική κίνηση», αλλά για ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες στο εσωτερικό και το εξωτερικό:μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να κάνει εντελώς πίσω από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις αν αυτό τις ζητούν οι «εταίροι», δηλαδή η Τρόικα, η ΕΕ, οι τοκογλύφοι του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου και οι ντόπιοι ολιγάρχες. Και βέβαια, αυτές οι «απαιτήσεις» των δανειστών αποδεικνύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική εντός του ευρώ και της ΕΕ, μέσα στο πλαίσιο των δημοσιονομικών στόχων που θέτουν οι «εταίροι» και μακριά από οποιαδήποτε στάση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μονομερής ενέργεια στο ζήτημα του χρέους. Η μεσοβέζικη λογική «ούτε ρήξη- ούτε υποταγή» οδηγεί τελικά ξεκάθαρα στην υποταγή...

Ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή για την Αττική δεν θα επιτρέψουμε καμία ιδιωτικοποίηση ή «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας για την αποπληρωμή ενός χρέους που σαν λαός δεν δημιουργήσαμε!

• Διεκδικούμε την άμεση κατάργηση του ιδρυτικού νόμου του ΤΑΙΠΕΔ, και όποιων άλλων διατάξεων επιτρέπουν την ιδιωτικοποίηση δημόσιων ακινήτων (γαιών – κτηρίων) και οργανισμών με μεγάλη ακίνητη περιουσία (κρατικά λαχεία, ΟΠΑΠ, ΔΕΠΑ κλπ)! Απαιτούμε να γυρίσουν πίσω στο δημόσιο και να αξιοποιηθούν προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και του πολιτισμού.
• Διαγραφή του χρέους τώρα! Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας. Δεν το δημιουργήσαμε εμείς. Δε θα το πληρώσουμε εμείς.
• Αξιοποίηση των χρημάτων αποπληρωμής για την ενίσχυση των δημοσίων υποδομών, την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών, την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος, τη διαφύλαξη του πολιτισμού.
• Αύξηση των δημόσιων δαπανών για τις ανάγκες στέγασης - εργασίας - πρόνοιας, για την εξασφάλιση κοινωνικών υποδομών, για τη δημιουργία νέων ελεύθερων δημόσιων χώρων στις γειτονιές μας.

Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

πηγή: http://anticapitalist-attiki.blogspot.gr/2015/03/blog-post_21.html

Από τα Αστέρια Γλυφάδας ξεκινούν οι... «αριστερές αξιοποιήσεις»!

Στις 17/3/2015 εγκρίθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την «αξιοποίηση» της έκτασης «Αστέρια Γλυφάδας» από την Περιφέρεια Αττικής, η οποία είχε ήδη εγκριθεί και από το ΔΣ του Δήμου Γλυφάδας στις 29/12/2014.

Δημοσιεύουμε την σχετική ανακοίνωση της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής και σύντομα θα επανέλθουμε με αναλυτική ανακοίνωση.

Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 17/3/2015 εισήχθη για έγκριση η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την «αξιοποίηση» της έκτασης «Αστέρια Γλυφάδας» (ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας) από τον επιχειρηματία Γιάννη Παπαθεοχάρη (ΝΑΥΣΙΚΑ ΑΕ).

Η υπόθεση αυτή έχει μεγάλο βάθος: από το 1995 οι κάτοικοι της Γλυφάδας και της ευρύτερης περιοχής κινητοποιούνται (ενάντια σε ένα σωρό επιχειρηματικά συμφέροντα), ούτως ώστε στο χώρο αυτό να διατηρηθεί το φυσικό περιβάλλον, ο αρχαιολογικός και αρχιτεκτονικός πλούτος, και να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση όλων στη θάλασσα.

Όλους αυτούς τους αγώνες η πλειοψηφία της παράταξης «Δύναμη Ζωής» τους έγραψε σήμερα στα παλιά της τα παπούτσια!

Δεν είναι μόνο ότι εισηγήθηκε θετικά για τη Μελέτη, αντίθετα με αυτά που πολλοί από τους εκλεγμένους με τη «Δύναμη Ζωής» έλεγαν και έκαναν προεκλογικά. Δεν είναι μόνο ότι ακούστηκαν επιχειρήματα τύπου Σγουρού («αν δε γίνει η επένδυση θα χαθούν θέσεις εργασίας»). Δεν είναι μόνο ο «τσαμπουκάς» που αποφάσισε να επιδείξει ο αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Τομέα κος Καπάταης απέναντι στην εκπρόσωπο της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής. Το πιο περίεργο ήταν πως, ακόμη κι όταν κάποιοι περιφερειακοί σύμβουλοι από τη «Δύναμη Ζωής» ζήτησαν να αναβληθεί το θέμα προκειμένου να ενημερωθούν για όλες του τις διαστάσεις (κι ενώ δήλωναν ότι θα καταψηφίσουν αν δεν αναβληθεί), η πλειοψηφία των συμβούλων της Δύναμης Ζωής επέμειναν να συζητηθεί και να περάσει! Φαίνεται πως κάποιοι αισθάνονταν ήδη ενήμεροι για όλες τις «διαστάσεις» του θέματος...

Τελικά, η έγκριση της «επένδυσης» πέρασε με τη σύμπραξη της παράταξης Δούρου, με τις παρατάξεις Σγουρού και Κουμουτσάκου, καθώς από τους συμβούλους της Δύναμης Ζωής 5 καταψήφισαν, 4 ψήφισαν λευκό και 1 δήλωσε «απών». Με αυτή την πλειοψηφία η θετική (!) γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου θα πάει στον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Π. Λαφαζάνη για να πάρει και τη δική του υπογραφή...

Κι έτσι, πλάι στην επέκταση του ΤΑΙΠΕΔ (αντί για την κατάργησή του) με το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προχωρούν σιγά σιγά και οι «αριστερές αξιοποιήσεις» της Περιφέρειας Αττικής. Τι κι αν άλλα λέγονταν προεκλογικά; Πού πήγε η «σύγκρουση με τα συμφέροντα» που διαφήμιζε η Ρ. Δούρου; Τώρα επικρατεί ο «ρεαλισμός» των «επενδυτών» και των μεγαλοεργολάβων... Θα προσκρούσει όμως και πάλι στους αγώνες των κατοίκων!

Η τοποθέτηση της Δέσποινας Κουτσούμπα, εκπροσώπου της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική, για το θέμα:

Με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που εισάγεται σήμερα στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, εγκρίνεται ο διπλασιασμός της δόμησης και η αλλαγή του χαρακτήρα του δασικού και αρχαιολογικού χώρου αλλά και του σημαντικού μνημείου της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής που αποτελούν τα «Αστέρια Γλυφάδας».

Το ιστορικό της υπόθεσης

Το ξενοδοχειακό συγκρότημα από bungalows μέσα σε πυκνό πράσινο, έργο σημαντικών ελλήνων αρχιτεκτόνων (Π. Βασιλειάδη, Μ. Βουρέκα, Π. Σακελλάριου, Α. Γεωργιάδη και Κ. Δεκαβάλλα) αποτελεί ένα κόσμημα για το Σαρωνικό. Αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα των τουριστικών εγκαταστάσεων της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου, και ως τέτοιο θα πρεπε να κριθεί διατηρητέο και να προστατευτεί. Δυστυχώς τις προηγούμενες δεκαετίες η περιοχή κακοποιήθηκε βάναυσα με παράνομες κατασκευές μεγάλων διαστάσεων, που αλλοίωσαν το αρχικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1950, και επέφεραν την καταστροφή της δασικής βλάστησης.

Την οικολογική αλλά και αισθητική αυτή κακοποίηση έρχεται να νομιμοποιήσει η προς έγκριση ΜΠΕ. Λέτε ότι δεν θα γίνουν επιπλέον έργα, πέρα από τα ήδη κτισμένα. Όμως η ίδια η εισήγηση παραδέχεται ότι πολλά από τα ήδη υπάρχοντα έργα είναι αυθαίρετα που νομιμοποιήθηκαν με τους πρόσφατους μνημονιακούς νόμους. Και μάλιστα έχουν νομιμοποιηθεί αυθαίρετα στον αιγιαλό και το δάσος, κάτι που είναι αντίθετο με τη νομολογία του ΣτΕ και το άρθρο 24 του Συντάγματος (ούτε καν οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να θεσμοθετήσουν νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε δασική έκταση ή αιγιαλό!). Πώς ακριβώς η Περιφερειακή Αρχή που «θα μας τάραζε στη νομιμότητα» έρχεται τώρα να υπερψηφίσει τις παρανομίες που φωτογραφικά νομιμοποίησε η προηγούμενη κυβέρνηση; Παρανομίες που δεν θα αντέξουν καν τον έλεγχο του ΣτΕ;

Και βέβαια, όπως και η ίδια η εισήγηση παραδέχεται, το σύνολο των οικοδομημάτων ξεπερνά κατά πολύ την επιτρεπόμενη δόμηση!Πώς έγινε αυτό το «μαγικό» που θέλετε τώρα να νομιμοποιήσετε; Το μαγικό αυτό έχει να κάνει με το πώς μετράει κανείς την έκταση του «οικοπέδου». Αν μετρήσει το οικόπεδο (ιδιωτική έκταση) χωρίς τη δασική έκταση (δημόσιο κτήμα), τότε οι όροι δόμησης έχουν ξεπεραστεί κατά πολύ. Αν όμως περιλάβει στην έκταση και το δάσος, όπως κάνει η Μελέτη, τότε η δόμηση φαίνεται να υπολείπεται του επιτρεπτού. Δημιουργική λογιστική, λοιπόν;

Δάσος και δημιουργική ασάφεια...

Για να γίνει κατορθωτή αυτή η «δημιουργική λογιστική», αρχικά ο δασάρχης έκρινε το σύνολο της έκτασης «χορτολιβαδική». Μετά από μακρόχρονο δικαστικό αγώνα, ο δασάρχης διώχθηκε ποινικά και η υπόθεση κρίθηκε οριστικά με την υπ’ αριθμ. 13/2003 απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων Πειραιώς. Σύμφωνα με αυτήν: 61,4 στρ. στο νότιο και νοτιοδυτικό τμήμα της έκτασης είναι «δάσος» και «αναδασωτέα έκταση» των παρ. 1 και 5 του ν.998/1979. Εκτάσεις εμβαδού 116,4 στρ. και 28 στρ. είναι «τεχνητές δασικές φυτείες» της παρ. 4, άρθρου 3 του ν.998/1979, και έκταση 72,2 στρ είναι «χορτολιβαδική έκταση» (εκ της οποίας, έκταση 29.555 τ.μ. αποτελεί αιγιαλό, άρα και αυτή δημόσιο κτήμα). 

Η απόφαση 13/2003 της Δευτεροβάθμιας ΕΕΔΑ προσεβλήθη στο ΣτΕ, επειδή συνοδευόταν από υπουργική εγκύκλιο που έλεγε ότι οι «τεχνητές δασικές φυτείες» δεν προστατεύονται από το νόμο. Το ΣτΕ με την υπ’ αρ 3859/2009 απόφαση του απεφάνθη ότι οι «τεχνητές δασικές φυτείες» απολαμβάνουν συνταγματικής προστασίας παρόλο που στο νόμο 3208/2003 δεν υπάρχει ρητή αναφορά γι’ αυτές, όπως υπήρχε αρχικά στο Ν. 998/79.

Η παρούσα ΜΠΕ είναι παράνομη διότι αγνοεί το δασικό χαρακτήρα της περιοχής Αστεριών Γλυφάδας. Επίσης, από τη στιγμή που η περιοχή της «τεχνητής δασικής φυτείας», σύμφωνα με το ΣτΕ, απολαμβάνει της ίδιας συνταγματικής προστασίας όπως και το δάσος, τότε οποιεσδήποτε νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων έγιναν εκεί, είναι και αυτές παράνομες, ενώ και οι όροι δόμησης πρέπει να υπολογιστούν στο υπόλοιπο «οικόπεδο» -και άρα έχουν προ πολλού ξεπεραστεί.

Το επιχείρημα, λοιπόν, ότι «δεν θα χτιστούν νέα έργα» είναι πλαστό, αφού με την παρούσα ΜΠΕ νομιμοποιούνται ένα σωρό παράνομα και απαράδεκτα έργα προηγούμενων χρόνων, που έχουν ήδη αλλοιώσει την αρχιτεκτονική και οικολογική αξία του αρχικού συγκροτήματος.

Τόσο η ΜΠΕ όσο και η θετική εισήγηση της Περιφέρειας Αττικής αγνοούν προκλητικά την ΣτΕ 3859/2009 η οποία αποφαίνεται ότι η τεχνητή δασική φυτεία των Αστεριών απολαμβάνει συνταγματικής προστασίας ανάλογης με αυτήν των δασών. Αγνοούν τις κινητοποιήσεις των κατοίκων που χρονολογούνται από το 1995 με αίτημα να προστατευτεί η αρχιτεκτονική και το φυσικό περιβάλλον και να είναι ελεύθερη η πρόσβαση στην παραλία για όλους τους πολίτες. Αγνοούν τις διαδοχικές προσφυγές των κατοίκων στο ΣτΕ για την προστασία της έκτασης, μεταξύ των οποίων ήταν και υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης, όπως ο Π. Λαφαζάνης. Αγνοεί ακόμη και την στάση της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο Γλυφάδας, που κατήγγειλε αυτή τη Μελέτη και δεν την ψήφισε.

Το επιχείρημα περί «θέσεων εργασίας» που δήθεν θα δημιουργηθούν στο πεντάστερο συγκρότημα, δυστυχώς έχει φανεί στην πράξη ότι είναι απλώς ψέμα: όλα τα μεγάλα ξενοδοχεία στην περιοχή λειτουργούν με φτηνό έως τζάμπα εργατικό δυναμικό είτε μέσω voucherείτε με σπουδαστές από Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων από πολλές χώρες που κάνουν εδώ την πρακτική τους, καλύπτοντας δωρεάν τις ανάγκες των ξενοδόχων! Αφήστε που ακριβώς το ίδιο επιχείρημα περί «θέσεων εργασίας που θα χαθούν» χρησιμοποιούσε και ο Γ. Σγουρός για να πει «ναι» στην όρεξη κάθε ιδιώτη.

Το μόνο που θα συμβεί με το «πεντάστερο ξενοδοχείο» , όπως έχει συμβεί σε όλο το παραλιακό μέτωπο, θα είναι ότι θα υψώσει κάγκελα στερώντας την πρόσβαση όλων των πολιτών στη θάλασσα, στο δάσος και στον αρχαιολογικό χώρο! Και η Περιφέρεια Αττικής θα έχει συναινέσει σε αυτό.

Τι θα ’πρεπε να γίνει;

Η μόνη λύση για να ξαναγίνουν τα Αστέρια Βουλιαγμένης ένας χώρος αναψυχής για τους κατοίκους, και να τελειώσει η σημερινή τους εγκατάλειψη, είναι να καταψηφιστεί αυτή η ΜΠΕ, να κηρυχτεί νεότερο αρχιτεκτονικό μνημείο το τουριστικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1950, να γκρεμιστούν όλα τα προσκτίσματα και να αποκατασταθεί στην αρχική του μορφή το συγκρότημα (άλλωστε, στα ευρωπαϊκά προγράμματα, που τόσο επαγγέλλεται η Περιφερειακή Αρχή, υπάρχουν πολλά κονδύλια για αποκαταστάσεις νεωτέρων μνημείων), με προστασία του δάσους, του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και ελεύθερη πρόσβαση όλων στη θάλασσα.

Αυτό θα σήμαινε μια διαφορετική πορεία. Όλα τα άλλα τα έλεγαν και οι προηγούμενοι.

πηγή: http://anticapitalist-attiki.blogspot.gr/2015/03/blog-post_17.html

via http://aristeriprwtovouliaglyfadas.blogspot.gr/2015/03/blog-post_18.html

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΠΑΤΙΝΑΖ»

Η δημοτική αρχή του Αιγάλεω, υπό τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη φορά, προτίθεται να ξεκινήσει τις εργασίες χτισίματος του χώρου πρασίνου «Πατινάζ», στο Μπαρουτάδικο. Επείγει, ισχυρίζονται, να χτιστεί άμεσα ο συγκεκριμένος χώρος, αλλιώς θα χαθούν – σύμφωνα πάντα με τη δημοτική αρχή – 1,2 εκατομμύρια ευρώ από το ΕΣΠΑ, για το χτίσιμο βρεφονηπιακού σταθμού. Την ίδια στιγμή απειλεί πως εάν δεν γίνει το συγκεκριμένο έργο, ο χώρος θα αποδοθεί προς εκποίηση στο ΤΑΙΠΕΔ.

Την εποχή της τρόικα και των μνημονίων, είναι αφελές να πιστεύουμε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση κόπτεται για το που θα αφήνουν οι εργαζόμενοι τα παιδιά τους. Ίσα-ίσα το αντίθετο, το θεωρεί σπατάλη και αυτό το δείχνει ολοφάνερα με τις απολύσεις των εργαζόμενων στους δήμους, τις συγχωνεύσεις των σχολείων, την υπέρογκη αύξηση των τροφείων και τις διαρκώς μειούμενες δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας.

Τα ευρωπαϊκά προγράμματα δεν δίνονται για να ανασάνει ο λαός – ποιός τον πνίγει αλήθεια; Δίνονται στοχευμένα και για συγκεκριμένους σκοπούς, προκειμένου να προωθηθεί η πολιτική του ξεζουμίσματος, του ξεπουλήματος και της εξάρτησης της χώρας στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο. Μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων προωθήθηκε τα προηγούμενα χρόνια η αποβιομηχάνιση και το ξεκλήρισμα της αγροτιάς. Μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων σήμερα, προωθείται η πολιτική της ανεργίας και το χαμήλωμα των μισθών όπως συμβαίνει στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ. Παλιότερα υπήρχε απαίτηση να λειτουργούν δωρεάν οι παιδικοί σταθμοί μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, ενώ σήμερα μας θέλουν να ζητιανεύουμε για κανένα κονδύλι, να πάρουν κανένα συμβασιούχο που θα κρατήσει το παιδί τα πρωινά. Μας κλέβουν εκατομμύρια καθημερινά από τους μισθούς, τους φόρους και τις περικοπές, και θέλουν να τους λέμε και ευχαριστώ για τα «κοινωφελή έργα» της «καλής» ΕΕ.

Τα χρήματα του ΕΣΠΑ θα δοθούν για συγκεκριμένο λόγο, αλλιώς δε θα δίνονταν καθόλου. Γιατί άραγε επιλέχτηκε ο συγκεκριμένος χώρος πρασίνου και όχι κάποιο άλλο κτίριο που μαραζώνει εγκαταλειμμένο; Γιατί δεν δίνονται άραγε χρήματα για την επισκευή του παιδικού σταθμού «Μορμόλης» στο Λιούμη, αν όχι γιατί η επισκευή αυτού του χώρου ή του πρώην 15ου Δημοτικού Σχολείου θα κόστιζε λιγότερο από τα λεφτά του ΕΣΠΑ που θα τσέπωναν οι εργολάβοι; Εάν αύριο χτίσουν το σταθμό, ποιος μας διασφαλίζει ότι θα υπάρχουν και κονδύλια για να λειτουργεί ή θα μας πουν δυστυχώς επτωχεύσαμε, και μήπως να γίνει πολυκατάστημα ή ακόμα καλύτερα στρατόπεδο συγκέντρωσης μετανάστων; Γι’ αυτό σίγουρα θα υπάρξουν χρήματα. Με τον ίδιο εκβιασμό πάντα, προωθείται η πολιτική του κεφαλαίου, πατώντας στην ανάγκη του κόσμου για δουλειά. Με τη δικαιολογία του τουρισμού καταργούν τις εργασιακές σχέσεις φτιάχνοντας σύγχρονους σκλάβους και με την καραμέλα της ανάπτυξης καταστρέφουν δάση και ανθρώπους στην Χαλκιδική και ανοίγουν καζίνα στο Ελληνικό.

Η νεόκοπη δημοτική αρχή, καθοδηγούμενη από το ΣΥΡΙΖΑ, θέλει από νωρίς να κάνει το καλό παιδί και να περάσει τις εξετάσεις απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ για να πάρει το κυβερνητικό χρίσμα από τους εκμεταλλευτές του λαού. Το ίδιο καλό πρόσωπο έδειξε, όταν πριν λίγο διάστημα έστειλε τις λίστες αξιολόγησης των δημοτικών υπαλλήλων στον υπουργό Μητσοτάκη, δείχνοντας παράλληλα και το πραγματικό του πρόσωπο στους εργαζόμενους που θα απολυθούν. Συκοφαντούν τον αγώνα των κατοίκων, μιλώντας για «μικροιδιοτέλειες», τη στιγμή που υπηρετούν τους εργολάβους. Επικαλούνται το (ΠΑΣΟΚικής έμπνευσης) δημοψήφισμα του 2013 που περιείχε το αποπροσανατολιστικό ερώτημα «Να γίνει παιδικός σταθμός ή όχι» αντί για το ουσιαστικό «Να τσιμεντωθεί το Μπαρουτάδικο ή όχι». Στοχεύουν να κάνουν (ως συνεπείς υπηρέτες του κυβερνητισμού και του συστήματος) χρήση του κοινωνικού αυτοματισμού και να στρέψουν μία μερίδα των κατοίκων του Αιγάλεω εναντίον όσων αγωνίζονται. Εκβιάζουν ότι αν δεν χτιστεί το Πατινάζ, θα περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ, δείχνοντας ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει (παρά τα παχιά αντιμνημονιακά λόγια) είναι η διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης και όχι η συνολική ανατροπή της πολιτικής που επιβάλλει το ξεπούλημα της φύσης και των δημόσιων χώρων, χέρι-χέρι με την καταστροφή των λαϊκών δικαιωμάτων.

Εμείς γνωρίζουμε ότι είτε με τα «κοινωφελή έργα» του ΕΣΠΑ που αποζητούν οι δήθεν αριστεροί επίδοξοι κυβερνήτες, είτε με το ξεπούλημα του ΤΑΙΠΕΔ, καμία αλλαγή δεν θα υπάρξει για εμάς, αν δεν ανατρέψουμε στο δρόμο κάθε προσπάθεια διατήρησης της υπάρχουσας κατάστασης και πολιτικής. Επίσης, μην περιμένουμε κανένα δικαστήριο δεν πρόκειται να μας δικαιώσει – τι να πούμε και για το ΣτΕ που απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα των περίοικων το 2013; Μόνο ο αγώνας των κατοίκων μπορεί να σταματήσει τη τσιμεντοποίηση του άλσους. Αυτός άλλωστε έχει μπλοκάρει το έργο μέχρι στιγμής. 

ΟΥΤΕ ΕΣΠΑ, ΟΥΤΕ ΤΑΙΠΕΔ – ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ

Κ.Α.Π.Α. - Κίνηση Αντίστασης Και Πάλης

πηγή: http://kapaperisteri.blogspot.gr/2014/10/blog-post_13.html

ΚΥΤ - ΥΜΗΤΤΟΣ - ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ: κοινός αγώνας των κατοίκων!

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της αριστερής, ανατρεπτικής κίνησης: ΑΝΩ - ΚΑΤΩ στην Ηλιούπολη:

Ο αγώνας των κατοίκων της Ηλιούπολης και της Αργυρούπολης ενάντια στην κατασκευή του ΚΥΤ κρατάει πάνω από μία δεκαετία. Ήταν στις 4 Νοεμβρίου του 2002 όπου οι κάτοικοι της περιοχής δυναμικά προχώρησαν σε κατάληψη της εισόδου του εργοταξίου όπου η Δ.Ε.Η. ήθελε να κατασκευάσει ένα Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (Κ.Υ.Τ.) 400/150 KV. Μετά από 6 μήνες κατάληψης για να καμφθεί η αντίσταση των κατοίκων επιστρατεύθηκαν 25 διμοιρίες ΜΑΤ - με τη σιωπηρή συναίνεση και της δημοτικής αρχής - που στις 2 Μαΐου 2003 έσπειραν την τρομοκρατία στην πόλη της Ηλιούπολης.

Με αυτό τον τρόπο έγινε εφικτή η δημιουργία τελικά ενός ΚΥΤ 150/20 KV στον Υμηττό, στα όρια των δήμων Ηλιούπολης-Αργυρούπολης, εντός της προστατευόμενης δασικής έκτασης του Υμηττού και σε απόσταση αναπνοής από σχολεία και σπίτια της περιοχής.

Το ΚΥΤ το 2003 δεν κατασκευάστηκε για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων για ηλεκτροδότηση, όπως προφασίζονταν τότε η ΔΕΗ και η κυβέρνηση αλλά για τις ανάγκες ηλεκτροδότησης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων στο χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού. Τότε, η δημιουργία του ΚΥΤ ερχόταν να υπηρετήσει έναν συνολικότερο «αναπτυξιακό σχεδιασμό», με αφετηρία τους ολυμπιακούς αγώνες, για την εντατικότερη εκμετάλλευση των ελεύθερων και δημόσιων χώρων προς όφελος του κατασκευαστικού κυρίως κεφαλαίου. Έτσι και στην περιοχή, ήθελε να μετατρέψει το πρώην αεροδρόμιο σε ένα επιχειρηματικό «El Dorado». Σε αυτό το πλαίσιο, εκπονήθηκαν τα επόμενα χρόνια τα σχέδια για νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό, το νέο Π.Δ. «προστασίας», αλλά και τα σχέδια για την μητροπολιτική ανάπτυξη του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας, επί υπουργίας Σουφλιά.

Σήμερα, τα σχέδια επέκτασης του ΚΥΤ στο αρχικό μέγεθος των 400/150 KV συνδέονται ξανά με την επικείμενη παραχώρηση του πρώην αεροδρομίου σε επιχειρηματικά συμφέροντα, την επιχειρηματική του ανάπτυξη και τη νέα πόλη των 50.000 κατοίκων που σχεδιάζουν. Μόνο που σήμερα, το βάθος και η ένταση της κρίσης στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει οδηγήσει στην κλιμάκωση της επίθεσης, με την απόπειρα «αξιοποίησης - ξεπουλήματος» των πλέον προσοδοφόρων για το κεφάλαιο περιοχών, δημόσιων επιχειρήσεων, πλουτοπαραγωγικών πηγών κ.λ.π. Το πλήρες μνημονιακό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου φαίνεται να αποτελεί μία από τις πλέον κρίσιμες επιδιώξεις της κυβέρνησης.

Αυτός είναι και ο λόγος που συνεχίζεται η λειτουργία του ΚΥΤ, παρόλο που εδώ και χρόνια η λειτουργία του έχει κριθεί παράνομη, αυτός είναι και ο λόγος που η ΔΕΗ (ήδη ιδιωτικοποιημένη και με κυβερνητικό σχέδιο για πλήρη ξεπούλημά της) σχεδιάζει την επέκταση του, αυτός είναι και ο λόγος που δεν πρέπει να περιμένουμε κανένα τελικά θετικό αποτέλεσμα για τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των κατοίκων μέσα από θεσμικές και δικαστικές οδούς.

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους θεσμικούς φορείς και τις δημοτικές αρχές. Ο τότε δήμαρχος Ηλιούπολης έκανε τις «πλάτες» στα ΜΑΤ, ο δήμαρχος Αργυρούπολης υποσχόταν την μεταφορά του ΚΥΤ στην Γλυφάδα ενώ, σήμερα, ήδη εξυφαίνονται σκέψεις για μεταφορά του στο χώρο του πρώην αεροδρομίου.

Σήμερα, ο αγώνας ενάντια στο ΚΥΤ είναι αναπόσπαστο κομμάτι με τον αγώνα για την διεκδίκηση του πρώην αεροδρομίου και την μετατροπή του σε φυσικό πάρκο υψηλού πρασίνου χωρίς καμία οικοπεδοποίηση και επιχειρηματική δραστηριότητα αλλά και με τον αγώνα για την υπεράσπιση του δασικού χαρακτήρα του Υμηττού απέναντι σε όσους τον υπονομεύουν αλλά και στους νέους αυτοκινητόδρομους που σύντομα θα τους ξαναβγάλουν από τα «συρτάρια» τους...

Όπως και το 2002-2003 έτσι και τώρα πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, οργανωμένου δημοκρατικά με συνελεύσεις κατοίκων. Να ακολουθήσουμε τον αποφασιστικό αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής και της Κερατέας, το κίνημα της ανυπακοής για τα εισιτήρια, τα διόδια, τα χαράτσια και τους πλειστηριασμούς, το κίνημα ενάντια στους αυτοκινητόδρομους αλλά και τους αγώνες για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και υγεία και την εντεινόμενη πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για τα δικαιώματά τους, ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική της κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

Να διεκδικήσουμε:

• Να κλείσει το ΚΥΤ - Καμία σκέψη για μετεγκατάσταση του.
• Άμεση ανακήρυξη του ορεινού όγκου του Υμηττού σε δημόσια δασική έκταση και αναδάσωση του, άμεση απομάκρυνση όλων των καταπατητών και εκείνων των δραστηριοτήτων που δε συνάδουν με το δασικό χαρακτήρα του βουνού.
• Καμία επέκταση του Σχεδίου Πόλης στον Υμηττό.
• Κανένας νέος αυτοκινητόδρομος στον Υμηττό, να αντιταχθούμε σε κάθε σκέψη για εναλλακτικές χαράξεις.
• Τη μετατροπή του πρώην αεροδρομίου σε φυσικό πάρκο υψηλού πρασίνου, χωρίς επιχειρηματικές δραστηριότητες, χωρίς οικοπεδοποίηση και οικιστική ανάπτυξη, απέναντι σε διαχειριστικές λογικές «αυτοχρηματοδότησης του πάρκου», «ήπιας ανάπτυξης» κ.ο.κ. που τα «αποτελέσματα» τους φαίνονται από τα φουγάρα του Θριασίου, στα κατεστραμμένα Μεσόγεια, στη «διπλή ανάπλαση» του Ελαιώνα, στο «Μητροπολιτικό Πάρκο» στο Γουδί και επαναφέρουν από την πίσω πόρτα την κυρίαρχη πολιτική.

ΑΝΩ - ΚΑΤΩ στην Ηλιούπολη

αριστερή ανατρεπτική κίνηση

Για το Ξεπούλημα του Αστέρα Βουλιαγμένης

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Μέσα στο γενικότερο όργιο της ιδιωτικοποίησης και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, οι εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής της άθλιας κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, έσπευσαν να γνωμοδοτήσουν υπέρ της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ΕΣΧΑΔΑ (Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίου Ακινήτου) για τον «Αστέρα Βουλιαγμένης». 

Στην Περιφέρεια Αττικής κλιμακώνεται επικίνδυνα η επιχείρηση των παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για την επιβολή της αντεργατικής επίθεσης που, στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, ξεθεμελιώνει κάθε εργατικό δικαίωμα, κάθε έννοια προστασίας των δημόσιων χώρων και του περιβάλλοντος. Στην επιχείρηση αυτή πρωτοστατεί ο Περιφερειάρχης και η παράταξη του που, με μια ολοκληρωτική αντίληψη και πρακτική, επιτίθενται βίαια και χυδαία σε κάθε πολίτη, εργαζόμενο και αγωνιστή που αντιστέκεται στην αντιλαϊκή πολιτική του.

Οι κάτοικοι των περιοχών που πλήττονται έχουν κάθε λόγο και κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρονται και δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται απαξιωτικά ‘περιφερόμενοι’ από τον περιφερειάρχη Σγουρό που εφαρμόζει την ακραία βία της πολιτικής του κεφάλαιου, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Μετά από αναβολές και τακτικισμούς, το θέμα ήρθε στην επεισοδιακή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 29/11/2013, όπου οι σύμβουλοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ψήφισαν τη μελέτη που ανοίγει το δρόμο για δημιουργία 39.500 τ.μ. αμιγούς κατοικίας με χαμηλό συντελεστή και διάσπαρτων εμπορικών κέντρων μέχρι 500 τ.μ. το καθένα μέσα στη δασική έκταση του «Αστέρα Βουλιαγμένης».

Η έγκριση της συγκεκριμένης Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που έρχεται μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού, παραβιάζει κατά πολύ τους όρους της ίδιας της διακήρυξής του που προέβλεπε πλαφόν 8.600 τ.μ. Όμως και οι όροι αυτοί είναι παράτυποι, καθώς αντιβαίνουν στο Π.Δ. 1/3/2004 που απαγορεύει ρητά οποιαδήποτε χρήση γης ως κατοικία στη συγκεκριμένη προστατευόμενη ζώνη.

Με την εφαρμογή του σχεδίου του ΤΑΙΠΕΔ και της Εθνικής Τράπεζας, η οποία κατέχει το 85% των μετοχών του Αστέρα, εκατοντάδες θέσεις εργασίας θα χαθούν και μια δασική περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, κηρυγμένη μάλιστα αρχαιολογικός χώρος, θα αποδοθεί στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Το τμήμα της δασικής έκτασης που θα απομείνει, θα αποτελεί ουσιαστικά το περιβάλλον ντεκόρ αποκλειστικής χρήσης των πολυτελών κατοικιών που θα ανεβάζει την αξία τους.

Αυτή την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, αυτήν τη βία του σύγχρονουκοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού αντιμετωπίζουν σήμερα με τον ηρωικό αγώνα τους οι απεργοί διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων, οι εργαζόμενοι στο χώρο τηςυγείας, όπως και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες παλαιότερα, οι καθηγητές και όλος ο αγωνιζόμενος λαός.

Η ανατροπή αυτής της πολιτικής και όλων των πρωτοπαλίκαρών της είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας όχι μόνο για τη διάσωση του περιβάλλοντος, του δημόσιου πλούτου και του πολιτισμού αλλά και της αξιοπρέπειας και της ίδιας της ζωής για τον κόσμο της εργασίας. 

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

πηγή: http://anticapitalist-attiki.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html#more

ΟΙ ΝΑΖΙ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ: Θέλω να φύγει η κεραία - θέλω να φύγουν και οι ναζί!!!

Η υγεία μας δεν εξαγοράζεται

για καλύτερο σήμα

Οι φασίστες, τα τσιράκια των αφεντικών
και ο ενοικιαστής τους πήραν την
απόφαση να μας κάνουν πειραματόζωα
για να κάνει τις μπίζνες της η Cosmote.

Η κεραία, πάνω από τα γραφεία της
Χρυσής Αυγής, θα υποβαθμίσει κι
άλλο την ήδη υποβαθμισμένη
περιοχή μας.

Αν δεν αντιδράσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι
της περιοχής και δεν ασχοληθούν ενεργά
με το πρόβλημα τότε δεν θα το κάνει
κανείς.

Δεν αναθέτουμε σε κανένα δήμαρχο,
κανέναν αντιπρόσωπο, κανέναν
διαμεσολαβητή.

Να ξηλώσουμε την κεραία και τα...

...γραφεία της Χρυσής Αυγής

Συνέλευση κατοίκων

στην πλατεία της διασταύρωσης

πίσω από τα γραφεία των φασιστών

Το Σάββατο 9/11, στις 12:00μ.μ.

πηγή: Από την Αθηνών - Κορίνθου - στο ύψος του Ασπρόπυργου

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ! Ο Βασίλης και ο Γιώργος επιτέλους ελεύθεροι!

πηγή:
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/10/blog-post_2453.html
http://antigoldgreece.wordpress.com/2013/10/15/%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%83-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5/#more-29439

Πορεία για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ! Σάββατο 3/8 πορεία στον Κάκαβο

Το Σάββατο 3 Αυγούστου ανεβαίνουμε στον Κάκαβο.

Ανεβαίνουμε στο βουνό μας γιατί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν εξαρτάται από την τιμή του χρυσού.

Ανεβαίνουμε στο βουνό μας γιατί η αξία του δε μετριέται σε ουγγιές

Ελάτε μαζί μας!

Σε μια πορεία για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ και με μήνυμα

“Έξω οι εταιρείες από τις Σκουριές, Ελεύθερα βουνά και όχι φυλακές”

Προσυγκεντρώσεις: Ιερισσός 10 π.μ, Μ.Παναγία (Χοροστάσι) 10 π.μ.

Με προφυλακίσεις δε γίνονται επενδύσεις!

Άλλη μία φωτιά στην Πάρνηθα - Κάψανε και ξανά κάψανε την Πάρνηθα, για να φυτρώσουν βίλες και τώρα στέλνουν φαντάρους να σβύσουν τη φωτιά, αδιαφορώντας για τους κινδύνους

Αυτή είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη. Αυτό είναι το success story της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και η χυδαία υποκρισία του εθελοντισμού του SKAI!

Αφού κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα από την ομορφιά της Πάρνηθας, αντικαθιστώντας την απαράμιλλη πανίδα και χλωρίδα με βίλες και οικοδομικούς συνεταιρισμούς, τώρα έρχονται να ολοκληρώσουν το έργο τους με νέες πυρκαγιές, για ακόμη μεγαλύτερη οικιστική ανάπτυξη των πλουσίων και των δυναμικών μεσαίων στρωμάτων. Για να έχουν «θέα και καθαρό αέρα» αυτοί, αφαιρούν το οξυγόνο από εκατομμύρια κατοίκους του Λεκανοπεδίου.

Η αρθρογραφία είναι αποκαλυπτική και θέτει ζητήματα:

«Πολλά είναι τα ερωτήματα για το πώς προκλήθηκε μεγάλη φωτιά στην Πέτρα Βαρυμπόμπης, που είναι σε εξέλιξη και στο σημείο βρίσκονται 32 οχήματα με 100 πυροσβέστες, πέντε ομάδες πεζοπόρο, 10 εθελοντικά οχήματα με 20 άτομα, 15 υδροφόρες Ο.Τ.Α., 10 ιδιωτικές υδροφόρες, 42 στρατιώτες και 3 μηχανήματα του Στρατού.


Σε δύσβατο σημείο εξελίσσεται η πυρκαγιά στη θέση Πέτρα της Βαρυμπόμπης, κάτι που δυσχεραίνει αρκετά το έργο τωνπυροσβεστών. Παράλληλα, στην περιοχή πνέουν αρκετά ισχυροί άνεμοι οι οποίοι μάλιστα αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση.

Η πυρκαγιά καίει πευκοδάσος και για την ώρα δεν απειλεί κατοικίες, ενώ οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής έχουν δημιουργήσει αντιπυρικές ζώνες σε ακτίνα τουλάχιστον 300 μ. για να μην ξεφύγει το μέτωπο και να μην φτάσει η πυρκαγιά σε κατοικημένη περιοχή. Προτεραιότητα αποτελεί και το πευκοδάσος που είχε διασωθεί από προηγούμενες πυρκαγιές.

Η Πέτρα βρίσκεται στην περιοχή των Θρακομακεδόνων, στους ανατολικούς πρόποδες της Πάρνηθας και είναι ένα από τα παλιότερα και σημαντικότερα αναρριχητικά πεδία στην Ελλάδα. Ονομάζεται Πέτρα λόγω των βράχων που υπάρχουν. Αναμένονται ενισχύσεις από την επαρχία, που θα βοηθήσουν σε όλη τη διάρκεια της νύχτας να τεθεί η φωτιά υπό έλεγχο». 

Κυβέρνηση και εργολάβοι στέκουν απέναντι στη φύση και στην κοινωνία, όπως στάθηκαν στην Κερατέα και στις Σκουριές Χαλκιδικής. Μόνο το κέρδος τους ενδιαφέρει.

Για αυτό ακριβώς, όχι μόνο αδιαφορούν για το περιβάλλον, αλλά και για την ανθρώπινη ζωή. Αυτοί που σταμάτησαν τις προσλήψεις των πυροσβεστών ρίχνουν στις φλόγες τους ανειδίκευτους συναδέλφους φαντάρους για να σώσουν οτιδήποτε αν σώζετε.

Αυτός είναι όμως ο νέος ρόλος του στρατού. Στο πλαίσιο της συμμετοχής του στην Πολιτική Προστασία, οι φαντάροι, οι άμισθοι δούλοι της υποχρεωτικής στράτευσης, καλούνται να καλύψουν τα κενά ενός κράτους που μειώνεται, που απολύει, που ιδιωτικοποιείται για να φέρει κέρδη στους επιχειρηματίες.

Εμείς απαιτούμε: κάτω τα χέρια από τη φύση. Προστασία της Πάρνηθας.

Κανείς φαντάρος σε επιχειρήσεις Πυρόσβεσης. Να γίνουν τώρα προσλήψεις προσωπικού.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

πηγή: http://diktiospartakos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_2872.html

δείτε και: http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=221787&catid=3

Η αξία του βουνού μας δεν μετριέται με δολάρια ανά ουγκιά - αναβολή των εξορυκτικών δραστηριοτήτων στις Σκουριές

Δελτίο Τύπου

Εχθές η Eldorado Gold Corp. ανακοίνωσε την καθυστέρηση έναρξης παραγωγής στις Σκουριές και μείωση των δαπανών της κατά 35%. Σύμφωνα με την ανακοίνωση η εταιρεία προβαίνει σε αυτές τις αλλαγές εξαιτίας της σημαντικής μείωσης της τιμής του χρυσού (-22% τον τελευταίο χρόνο) και οι αναθεωρήσεις σκοπεύουν στο να διατηρηθεί το προφίλ της εταιρείας ως “χαμηλού κόστους”, κερδοφόρας και αναπτυσσόμενης. Με το νέο διαχειριστικό σχέδιο η εταιρεία εκτιμά ότι εξασφαλίζεται η λειτουργία της με τιμή χρυσού 1.250 δολ/ουγγιά (περίπου 1.286 δολ/ουγγιά τώρα)

Η πτώση της τιμής του χρυσού οδήγησε τον τελευταίο καιρό πολλές εξορυκτικές εταιρείες σε αναθεώρηση σχεδίων τους. Σε δημοσίευμα του Reuters, οικονομικός αναλυτής δήλωσε ότι είναι πολύ δύσκολο για τις εξορυκτικές εταιρείες να περικόψουν δαπάνες ώστε να ανταποκριθούν στη μειωμένη τιμή του χρυσού, και ο συντάκτης προέβλεψε ότι πολλές από αυτές θα σταματήσουν εντελώς τις δραστηριότητές τους.

Δημοσίευμα στη Σοφοκλέουςin, θεωρεί τουλάχιστον περίεργη την απόφαση της Eldorado Gold με δικαιολογία την πτώση τιμής του χρυσού. Αναφέρει ότι η βασική πηγή εσόδων της εταιρείας στη Χαλκιδική, είναι η εκμετάλλευση (εμπλουτισμός και μεταπώληση) των δυο λιμνών τέλματος που έχουν ήδη εξορυγμένα αποθέματα. Το δημοσίευμα εκτιμά ότι η κίνηση αυτή στέλνει σαφές μήνυμα, αφήνει έκθετο τον πρωθυπουργό που ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με τους κατοίκους της περιοχής και “αδειάζει” τους υποστηρικτές της επένδυσης.

Είναι σαφές ότι για εταιρείες όπως η Eldorado Gold, τα κέρδη είναι ο μόνος σκοπός. Τα επενδυτικά τους σχέδια ως μοχλοί ανάπτυξης της οικονομίας – που προωθούνται με κάθε κόστος και από κυβερνήσεις – οι εργασιακές συνθήκες, η κοινωνία, η προστασία του περιβάλλοντος και η αποκατάσταση των ζημιών δεν είναι παρά μάσκες που προσπαθούν να καλύψουν το μόνο πραγματικό τους στόχο: το μέγιστο δυνατό κέρδος.

Για τους κατοίκους της Χαλκιδικής αυτή η αναθεώρηση και καθυστέρηση του “επενδυτικού” εξορυκτικού σχεδίου, δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση εφησυχασμό. Πρόκειται για μια σοβαρότατη εξέλιξη με πολυσήμαντες αναγνώσεις, που δεν οφείλεται μόνο στην τιμή του χρυσού. Η εταιρεία έχει ήδη σταματήσει, λόγω παρανομιών και μετά από καταγγελίες κατοίκων, πολλές από τις εργασίες της σε Σκουριές και Λάκκο Καρατζά. Ταυτόχρονα, η σθεναρή, διαρκής και δυναμική αντίσταση των κατοίκων δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εταιρεία, που σε καμιά περίπτωση δεν έχει εξασφαλίσει την κοινωνική συναίνεση ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει στην περιοχή.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας ενάντια στην καταστροφή του τόπου μας, τη ληστρική εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Παραμένουμε σε διαρκή επαγρύπνηση και 

Απαιτούμε:

- άμεση αποφυλάκιση των άδικα προφυλακισμένων συναγωνιστών μας,

- ανάκληση της αδειοδότησης του εξορυκτικού σχεδίου

- αποχαρακτηρισμό της περιοχής από μεταλλευτική

Επειδή η αξία του βουνού μας δεν μετριέται με δολάρια ανά ουγκιά …

Επειδή η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν εξαρτάται από την τιμή του χρυσού …

Επειδή αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, ενώ εμείς μιλάμε γι’ ανθρώπινες ζωές …

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΑΓΕΙΡΩΝ-ΑΚΑΝΘΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ

πηγή: http://soshalkidiki.wordpress.com/2013/07/17/%CE%B7-%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%8D-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%B4/

ΤΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ!

Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της "Πρωτοβουλίας Κατοίκων Καισαριανής":

ΤΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ

Φέτος θα’ναι διαφορετικά….

Εδώ και 6 χρόνια, η Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής έχει οργανώσει δεκάδες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις στον χώρο του Σκοπευτηρίου με χαρακτήρα αυτοοργανωμένο και αδιαμεσολάβητο πέρα από θεσμούς, χορηγούς και χρήματα. Η διαχρονική αυτή κίνηση αποτελεί μια από τις κοινωνικές συνισταμένες που συμβάλλουν στην ανάδειξη του Σκοπευτηρίου όχι ως μνημείου ή μουσείου αλλά ως ζωντανού και δημόσιου χώρου κοινωνικής συναναστροφής, συλλογικής έκφρασης, ιστορικής μνήμης.

Το Σάββατο 25 Μάη πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής, έξω ακριβώς από τον τοίχο όπου εκτελέστηκαν τον Μάη του 1944 200 αγωνιστές κομμουνιστές, η θεατρική παράσταση «Σύντροφοι, καλημέρα» βασισμένη στα γραπτά της Μέλπως Αξιώτη. Το θεατρικό μονόπρακτο της Ιωάννης Μπιλήρη κατάφερε να ξαναζωντανέψει τις μνήμες της αγωνίστριας και να τις μετατρέψει σε ζωντανό πολιτικό μήνυμα. Μήνυμα βαρυσήμαντο και συγκινητικό  που έπαιρνε ζωηρή μορφή έξω από τον τοίχο της Καισαριανής, ένα από τα πιο ιστορικά φορτισμένα σημεία της Αντίστασης όπου εκτελέστηκαν 600 αγωνιστές από τις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Πριν και μετά τη θεατρική παράσταση, ο χώρος με τις πλάκες όπου αναγράφονται τα ονόματα των εκτελεσθέντων καθώς και ο χώρος του τοίχου και των πολυβόλων παρέμενε ανοιχτός για όλους και αποτέλεσε ευκαιρία για πολλούς ανθρώπους να τα δουν για πρώτη φορά.

Η εκδήλωση αυτή δεν μπορεί να μπει στον κατάλογο των μνημόσυνων ή των κομματικών ομιλιών που διεξάγονται κάθε Μάη στο χώρο του Σκοπευτηρίου. Δεν ήταν εθιμοτυπία ούτε και κομματική παράτα. Ουσιαστικά, αποτέλεσε διαφορετική προσέγγιση για το ιστορικό φορτίο του Σκοπευτηρίου. Μια προσέγγιση που δεν μιλά για «μνήμες μακρινές που ξαναζωντανεύουν» μήτε και για «πολιτικά διδάγματα» που θυμόμαστε κάθε 1^η Μάη.

Το μήνυμα ήταν και παραμένει σαφές. Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, ενάντια στους εκτελεστές της ζωής και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων όπου γης, δεν σταματά. Είναι ζωντανός και είναι αυτός που κινεί τον μύλο της ιστορίας. Η ιστορική μνήμη και ο πολιτικός αναστοχασμός δεν υπερασπίζονται και δεν διεξάγονται «εν καιρώ ειρήνης». Ο πόλεμος ενάντια στη λήθη, ενάντια στην πολιτική αφασία, ενάντια στην ιστορική παραχάραξη, είναι πόλεμος καθημερινός που δίνεται και στις γειτονιές μας. Έτσι, δεν μπορούμε να αρκεστούμε στα μνημεία και τα μουσεία που στήνουν κάθε λογής αρχές (δημοτικές, κομματικές, ακαδημαϊκές κ.ά.). Θα συνεχίσουμε να οικειοποιούμαστε τον χώρο του Σκοπευτηρίου γεμίζοντάς τον με ζωή, με νοήματα, με αγώνες και δίνοντάς του καθημερινά τον χαρακτήρα του τόπου ελεύθερης κοινωνικής συνεύρεσης και δημιουργικότητας, του προπύργιου των κοινωνικών αγώνων.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να ’ναι κούφια λόγια. Όμως, πλέον, μιλάμε για μια αναμέτρηση.

Τα δημοσιεύματα για το ξεπούλημα του Σκοπευτηρίου δίνουν και παίρνουν και κάποιοι ήδη ακονίζουν τα νύχια τους. Είτε γιατί θεωρούν ότι το Σκοπευτήριο αγοράζεται, είτε γιατί φιλοδοξούν να σβήσουν και να ξαναγράψουν την ιστορία του. Από πλευράς μας, είμαστε ξεκάθαροι: Ματαιοπονούν και οι δυο, και οι μεσίτες των υπουργείων και του ΤΑΙΠΕΔ και τα κοράκια του φασισμού που τριγυρνούν πάνω από κουφάρια. «Κύριοι», το Σκοπευτήριο, οι κάτοικοι της Καισαριανής, οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι είναι ζωντανοί και κραυγάζουν:

ΤΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΑΝΗΚΕΙ

ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ  ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΟ

ΚΑΙ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΗ

«Να δείτε που στο τέλος θα το κάνουν οικόπεδα – έξι μέτρα φάτσα και δώδεκα βάθος το καθένα , τσίμα τσίμα όσο επιτρέπεται για να είναι άρτιο. Για οικόπεδα θα συμφωνήσουνε όλοι… Πιθανόν να μείνει η ονομασία «Σκοπευτήριο», ουδέτερα όμως, χωρίς καμία ειδική σημασία, αλά πλατεία Συντάγματος, θα φέρνει στα μυαλά των ανθρώπων, τους αργόσχολους που κάναν βολή σε χάρτινους στόχους, σε πιατάκια πήλινα και σε περιστέρια. Σε ανθρώπους, ποτέ. Κατά τη γερμανική κατοχή; Μα συνέβηκε ποτέ τέτοιο πράγμα ;»

                                                  «Σκοπευτήριο Καισαριανής»,  Μάριος  Χάκκας, 1972.

Παρόλο που έχουν περάσει 41 χρόνια από τότε που έγραψε ο Μάριος Χάκκας, τα παραπάνω λόγια ακούγονται πιο επίκαιρα από ποτέ στην εποχή μας, που όλο και περισσότεροι φαντασιώνονται εμπορικές «αξιοποιήσεις» του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής. Στο χώρο αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής εκτελέστηκαν 600 Έλληνες αντιστασιακοί καθώς και 25 αντιφασίστες στρατιώτες του κατακτητή (20 Ιταλοί και 5 Γερμανοί), με αποκορύφωμα την εκτέλεση 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944. Σήμερα, σε μια περίοδο εξελισσόμενου κοινωνικού εκφασισμού 90 στρέμματα από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής έχουν συμπεριληφθεί από την κυβέρνηση στη λίστα του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), για εκποίηση. Η κίνηση ξεπουλήματος του Σκοπευτηρίου εντάσσεται στο πλαίσιο εκφασισμού  του καθεστώτος,  που όχι μόνο θέλει να διαγράψει την ιστορία του τόπου αλλά και να μας καταστήσει και πάλι δέσμιους ενός σύγχρονου φασισμού: απειλές και εκβιασμοί για κατασχέσεις μισθών-συντάξεων-σπιτιών, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κρατική καταστολή, επιστρατεύσεις απεργών, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων.

Στο μεταξύ η Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία με τις πλάτες των μηχανισμών του καθεστώτος εξακολουθεί να παραμένει στο χώρο, ο οποίος της έχει παραχωρηθεί από τον Ελ. Βενιζέλο το 1930, και να προσβάλλει την ιστορική του μνήμη πυροβολώντας και σκοπεύοντας τα δικαιώματα των κατοίκων της Καισαριανής. Από το 1974 οποιαδήποτε κινητοποίηση των κατοίκων έχει πραγματοποιηθεί με αίτημα την απελευθέρωση του χώρου βρήκε μπροστά της τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους. Χρόνια τώρα η εκάστοτε δημοτική αρχή κρατάει το χώρο της εκτέλεσης κλειστό όλο το χρόνο, διοργανώνοντας ετήσιο εθιμοτυπικό τρισάγιο, αλλοιώνοντας έτσι την ιστορική μνήμη… Οι δημοτικές παρατάξεις αντιμετωπίζουν διαχρονικά το χώρο πρασίνου του Σκοπευτηρίου, ως οικόπεδο που χωράει να χτιστούν άλλοτε σχολεία, άλλοτε νηπιαγωγεία και παιδικοί σταθμοί ενώ τώρα η δημοτική αρχή οραματίζεται λαχανόκηπους για φιλανθρωπία με κονδύλια ΕΣΠΑ και δουλεμπορικές ΜΚΟ.

Ξέρουμε ότι στον βωμό του κέρδους λέξεις, όπως ιστορική μνήμη, δεν συγκινούν κανέναν κρατικό λειτουργό, όπως και κανέναν επίδοξο επιχειρηματία. Άλλωστε αυτές οι λέξεις πάντα είχαν σημασία μόνο για τους «από κάτω», σε αυτούς ανήκαν οι αγώνες του χθες, όπως κι αυτοί του μέλλοντος. Ήδη φανταζόμαστε το όραμά τους: ένας αποστειρωμένος χώρος γεμάτος μοδάτα μπαράκια, επιχειρηματίες να βγάζουν λεφτά «αξιοποιώντας» την περιοχή και αστυνομικές περιπολίες (για να διαφυλάσσεται φυσικά και η δημόσια τάξη) παραχαράσσοντας την ιστορία του Σκοπευτηρίου. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Στους σημερινούς καιρούς της οικονομικής και ηθικής μας υποτίμησης, οι δημόσιοι χώροι αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Γιατί εκεί θα κυκλοφορούν όλο και πιο πολλοί που αντιμέτωποι με την οικονομική τους εξαθλίωση θα συναντηθούν με τους γείτονες τους και θα αναγνωρίσουν κοινά προβλήματα και ανάγκες. Κι εκεί υπάρχει η πιθανότητα να δράσουν συλλογικά, κι αυτό δεν συμφέρει τους από πάνω. 

Για μας η ιστορία του Σκοπευτηρίου είναι ζωντανή και όσοι μεθοδεύουν την αλλοίωση, την παραχάραξη και την διαγραφή της από τις συνειδήσεις των κατοίκων της Καισαριανής θα μας βρουν απέναντί τους. Δεν θα επιτρέψουμε, λοιπόν, την εκποίηση του χώρου σε κανένα. Αγωνιζόμαστε για την απελευθέρωση του χώρου από τη Σκοπευτική Εταιρεία. Θεωρούμε ότι η ελεύθερη πρόσβαση στο μνημείο των εκτελεσμένων αγωνιστών ζωντανεύει την ιστορική μνήμη και γεννά συνειδήσεις αντίστασης απέναντι στο σημερινό φασισμό.

Εμείς ως Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής, θα συνεχίσουμε να οικειοποιούμαστε τον χώρο του Σκοπευτηρίου μέσα από αυτοοργανωμένες, δημιουργικές και αγωνιστικές δράσεις επιδιώκοντας να ενισχύσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης στη γειτονιά μας, να ζωντανέψουμε τον χώρο του Σκοπευτηρίου, χωρίς τη διαμεσολάβηση θεσμών και χρημάτων, να συμβάλουμε στους αγώνες των κατοίκων ενάντια στη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον σύγχρονο φασισμό.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ

ΤΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής

πηγή: http://protovouliakatoikwnkaisarianis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_4375.html

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη Χαλκιδική, το Σάββατο 13/04, στις 12:00, στο Μοναστηράκι

Ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής είναι αγώνας όλου του εργαζόμενου λαού, όλου του κόσμου της εργασίας.

Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας εκδηλώνεται η αλληλεγγύη σε αυτόν τον αγώνα με τη διοργάνωση συγκεντρώσεων, πορειών και εκδηλώσεων.

Στην Αθήνα, ήδη πριν τις τελευταίες εισβολές με γκαγκστερικό τρόπο στα σπίτια κατοίκων της Ιερισσού, είχε διοργανωθεί συγκέντρωση και πορεία από τη συντονιστική συνέλευση αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής το Σάββατο 13/04, στις 12:00, στο Μοναστηράκι.

Στη συγκέντρωση έχει καλέσει και η Επιτροπή αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής).

Μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις, η μαζική και αγωνιστική στήριξη και αλληλεγγύη στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι ενάντια στους χρυσοθήρες αποκτάει ξεχωριστή σημασία.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

 

Ο ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

πηγή: http://vathikokkino.com/2013/04/%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%8D%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%87%CE%B1/

ΣΚΟΥΡΙΕΣ- αλήθειες και ψέματα: Συνέντευξη των εργαζομένων του ΙΓΜΕ (Βίντεο)

Πολλά και σημαντικά ακούστηκαν στη συνέντευξη τύπου του Συνδικάτου Εργαζομένων του ΙΓΜΕ που δόθηκε στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας στις 28/3/2013 με προσκεκλημένους επιστημονικούς, συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς φορείς.

Μίλησαν: Ο πρόεδρος των εργαζομένων του ΙΓΜΕ Χάρης Σμυρνιώτης, ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής Άγγελος Χάγιος, ο πρόεδρος του Π.Σ. Διπλωματούχων Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών Τ. Μαυρίδης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας Σ. Κουκούλης, ο Μ. Χαράτσης από το σωματείο εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ και ο δικηγόρος Δημήτρης Νικολάου από την πρωτοβουλία για την μη ιδιωτικοποίηση του νερού που επιγραμματικά αναφέρεται ως Save Greek Water.

Η συνέντευξη δόθηκε σαν μια συμβολή στην προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται και σ’ αυτήν αναφέρθηκαν αποκαλυπτικά στοιχεία για την επένδυση στις Σκουριές, την επαπειλούμενη ιδιωτικοποίηση του νερού και τις συνέπειές της αλλά και στις εξελίξεις στο ΙΓΜΕ που τελεί υπό διάλυση.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διευκρίνιση που έκανε ο πρόεδρος των εργαζομένων Χάρης Σμυρνιώτης, ότι οι φερόμενες σαν «απόψεις του ΙΓΜΕ» που κυκλοφορούν σε μέσα ενημέρωσης δεν αποτελούν παρά προσωπικές, πολιτικές μάλλον και όχι επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις, δεδομένου ότι ουδέποτε ζητήθηκε η επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη του ΙΓΜΕ.

Διαβάστε το εξαιρετικά σημαντικό δελτίο του συνδικάτου που παραθέτουμε στη συνέχεια.  Ολόκληρη την συνέντευξη με τις ομιλίες μπορείτε να παρακολουθήσετε από το βίντεο που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο του σωματείου.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

ΣΚΟΥΡΙΕΣ αλήθειες και ψέματα

Όλη η ιστορία του τόπου μας, της ανθρωπότητας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσπάθεια του ανθρώπου να εντοπίσει και να αξιοποίηση τον πλούτο που κρύβεται μέσα στην γη. Η ανακάλυψη και αξιοποίηση του δεν είναι από μόνες τους απαραίτητο να οδηγούν και στην ευημερία ενός λαού. Το αντίθετο θα λέγαμε στις πιο πολλές περιπτώσεις οδήγησε στην καταπίεση αν όχι στην εξαθλίωση λαών και κρατών.

Τα πρώτα επιστημονικά αποτελέσματα του ΙΓΕΥ (προηγήθηκε του ΙΓΜΕ) αποτέλεσαν την βάση για μεγάλες Eλληνικές και ξένες επενδύσεις στον τομέα της εξορυκτικής βιομηχανίας. Ενδεικτικό είναι ότι από το 1965 μέχρι το 1975 οι εξαγωγές μεταλλευτικών – μεταλλουργικών και λατομικών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 1065% με μια μέση μεταβολή +27% το χρόνο και αξία 9 δις δραχμές το 1975.

Σε όλη αυτή την περίοδο η τεράστια ανάπτυξη της μεταλλευτικής βιομηχανίας που έφθασε να αποτελεί ΒΑΣΙΚΌ ΕΘΝΙΚΌ ΠΌΡΟ (το 5% του ΑΕΠ), είχε σαν αποτέλεσμα τεράστια υπερκέρδη για τους επενδυτές, ληστρική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου με τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, και στην υγεία των μεταλλωρύχων, καθώς και υπερεκμετάλλευση των  εργαζόμενων καθόσον οι περιοχές ανάπτυξης των μεταλλείων – ορυχείων – λατομείων καταντούσαν μονοπαραγωγικές εξαρτώμενες από τους μεταλλειοκτήτες που εξουσίαζαν ολόκληρους νομούς ( π.χ. Φωκίδα, Εύβοια κ.α.).

Στην περίοδο της κρίσης της μεταλλείας όλοι σχεδόν οι επενδυτές εγκατέλειψαν τεράστια χρέη στο Δημόσιο (ΟΑΕ) και περιοχές με περιβαλλοντικές πληγές.

Μετά τις μεγάλες ανατροπές του 1989, οι γενικότερες πολιτικές συγκυρίες σε πανευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, επηρέασαν αρνητικά την πολιτική αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου με αποτέλεσμα τον περιορισμό και της έρευνας.

Την ίδια περίοδο που το ΙΓΜΕ μηδένιζε τα κονδύλια της έρευνας του ορυκτού πλούτου, οι χώρες με μεταλλευτικό ενδιαφέρον επένδυαν στην έρευνα προκειμένου στην περίοδο της ζήτησης να γνωρίζουν τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας. Έτσι το 1999 άρχισε η πολιτική συρρίκνωσης του ΙΓΜΕ, για να καταντήσει σήμερα ΙΓΜΕ(Μ;;;), μέσω της αντισυνταγματικής ΚΥΑ, διακριτό τμήμα του ΕΚΒΑΑ, που ορίζεται ως κέντρο που λειτουργεί στη λογική «κόστους / κέρδους» με 130 απολυμένους – εφέδρους σε σύνολο 280 εργαζόμενων.

Σήμερα κάτω από τις εξαιρετικά αντίξοες οικονομικές συνθήκες της χώρας που επέβαλλε η ξένη και ντόπια τρόϊκα, δεν μπορεί εν ονόματι της αντιμετώπισης της ανεργίας, οποιαδήποτε  επενδυτική πρωτοβουλία να υιοθετείται, χωρίς την ανάλογη επιστημονικά τεκμηριωμένη τεχνοοικονομική και περιβαλλοντική άποψη αρμόδιων φορέων της πολιτείας.

Στα πλαίσια αυτά οι εργαζόμενοι στο ΕΚΒΑΑ (πρώην ΙΓΜΕ) αντιμετωπίζουν και την περίπτωση της επένδυσης του Ελληνικού Χρυσού στην Χαλκιδική.

Συγκεκριμένα ενώ στην περίπτωση της TVX είχε κληθεί το ΙΓΜΕ να γνωματεύσει για το όλο επενδυτικό σχήμα (άσχετα αν και τότε δεν υιοθετήθηκαν πλήρως οι απόψεις του) δεν συνέβηκε το ίδιο και στην περίπτωση των Σκουριών όπου το όλο σχέδιο προβλέπει την ανάπτυξη ενός μεταλλείου σε μια ευαίσθητη οικολογικά περιοχή και η μόνη εμπλοκή του ΙΓΜΕ περιορίστηκε στην υδρογεωλογική έρευνα από την οποία προκύπτει, ότι το υδατικό ισοζύγιο της περιοχής γύρω από την εκμετάλλευση, θα διαταραχθεί με τον υποβιβασμό της στάθμης των υπόγειων νερών κατά εκατοντάδες μέτρα προκειμένου να λειτουργήσει το μεταλλείο.

Εκτός από τα γενικότερα οικονομικά στοιχεία της επένδυσης που αποτελούν μια λεόντεια συμφωνία υπέρ της Εταιρείας όπως:

- το οικονομικό σκάνδαλο του αντίτιμου της μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός το 2003, όπως αναγνωρίστηκε ακόμα και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

- το γεγονός ότι η Ελληνική Δημοκρατία προσέφυγε για την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία επιδίκασε το 2011 πρόστιμο ύψους 15,34 εκατ. ευρώ, αναγνωρίζοντας ότι το ελληνικό δημόσιο υπέστη ζημιά από αυτήν την αγοροπωλησία, πριν ακόμα και από την ενδιαφερόμενη εταιρεία που καλούνταν να πληρώσει.

-η μη τροποποίηση του μεταλλευτικού κώδικα της χούντας, με αποτέλεσμα η Ελλάδα Να εισπράξει ούτε ΕΥΡΩ από τα δικαιώματα εξόρυξης.
παραμένουν προς διερεύνηση μια σειρά θέματα τεχνικά, περιβαλλοντικά στα οποία το ΙΓΜΕ θα μπορούσε να διατυπώσει άποψη. Και υπάρχουν σοβαρά ερωτηματικά τα οποία μας κάνουν να είμαστε καχύποπτοι πέρα από την γενικότερη αρνητική εμπειρία της μεταλλευτικής δραστηριότητας του παρελθόντος.

Ορισμένα από τα θέματα αυτά συνδέονται με :

- την εφαρμογή της προτεινόμενης μεταλλουργικής κατεργασίας με τη μέθοδο της “ακαριαίας τήξης” (ή flash smelting) της Φινλανδικής εταιρείας Outotec, δεδομένου ότι ακόμη και η ίδια η Οutotec απαριθμεί μια σειρά από σοβαρές αβεβαιότητες για τη βιομηχανική εφαρμογή της μεθόδου στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας,

- με την «παγκόσμια πρωτοτυπία» επεξεργασίας αρσενοπυρίτη σε ένα μεταλλουργικό μίγμα υπερδιπλάσιας περιεκτικότητας σε αρσενικό, περιεκτικότητας πιθανότατα απαγορευτικής για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζόμενων και των κατοίκων των γύρω περιοχών, δεδομένου ότι ούτε η Κίνα, ούτε ακόμη και η Ναμίμπια δεν επιτρέπουν την επεξεργασία τέτοιων μεταλλουργικών μιγμάτων,

- την ενδεχόμενη επαναφορά χρησιμοποίησης κυανίου, με σοβαρές συνέπειες στην ποιότητα των επιφανειακών, υπόγειων και θαλάσσιων νερών.

- με την ενδεχόμενη έως και βέβαιη παρουσία πλατινοειδών (παλλάδιο, πλατίνα) η  εκμετάλλευση των οποίων ανεβάζει αισθητά την προστιθέμενη αξία του μεταλλείου

- τη μη εκπόνηση Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, όπως απαιτεί η εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας σε μίας τέτοιας κλίμακας εξόρυξης, σε συνδυασμό με την παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων της ΚΥΑ Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων 143088/11/04/2005, όπως άλλωστε διαπίστωσε στις 12-13/5/2010 κλιμάκιο των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.

Η μη εμπλοκή του ΕΚΒΑΑ (πρώην ΙΓΜΕ) στο όλο θέμα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Εταιρεία γνωρίζει ότι η πυρομεταλλουργική μέθοδος flesh smelting εάν τροφοδοτηθεί με υψηλή περιεκτικότητα σε Αρσενικό θα μολύνει σίγουρα το περιβάλλον αφού αυτό κατανέμεται στα απαέρια, στην σκουριά αλλά και στο προς αξιοποίηση προϊόν με αποτέλεσμα ούτε η επένδυση να είναι οικονομικά βιώσιμη αφού θα χρειασθεί μετά το προϊόν να καθαρισθεί με πολύπλοκες υψηλού κόστους μεθόδους.

Για αυτό παραπέμπει την λειτουργία του εργοστασίου flesh smelting στον 8ο χρόνο, ενώ η μητρική European Goldfields  σε έκθεση που δημοσιεύτηκε μετά την έγκριση της περιβαλλοντικής μελέτης αποκαλύπτει ευθέως ότι τροποποιεί μονομερώς την εγκριθείσα ΜΠΕ και στην ουσία εγκαταλείπει το εργοστάσιο. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι η Εταιρεία περιέλαβε το εργοστάσιο για να πάρει την άδεια λειτουργίας (παραγωγή τελικού προϊόντος) και παράλληλα να εμφανίζει μια νέα μέθοδο απαλλαγμένη από την κυάνωση της TVX. Επόμενα για 8 χρόνια η Εταιρεία θα εξαγάγει νόμιμα χρυσοφόρο εμπλούτισμα, χωρίς εγχώρια επεξεργασία που θα έδινε πολλαπλάσια προστιθέμενη αξία.

Στο εύλογο ερώτημα αν θα ήμασταν υπέρ ή κατά της συγκεκριμένης Επένδυσης θα λέγαμε ότι η τεχνολογία δημιουργεί προβλήματα, αλλά και λύνει προβλήματα και ότι απαιτούνται μελέτες και δοκιμές καθαρισμού πριν την τροφοδοσία του flesh smelting. Ποίος όμως φορέας είναι αξιόπιστος να κάνει αυτού του είδους τις μελέτες όταν το ΙΓΜΕ είναι υπό διάλυση και επίσης ποίος θα ελέγξει τα αποτελέσματα οικονομικά, τεχνικά περιβαλλοντικά ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί όπως οι Επιθεωρήσεις Μεταλλείων διαλύονται και οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στα  στοιχειώδη (Ασωπός);

Επίσης θα πρέπει να πάρουμε υπόψη ότι το περίφημο fast track των επενδύσεων δεν εκτιμάει τον κίνδυνο, μετά από μερικά χρόνια εκμετάλλευσης και καταστροφής του περιβάλλοντος, διολίσθησης της τιμής του χρυσού διεθνώς σε επίπεδα που θα καθιστούν μη βιώσιμη την εξόρυξη, οι κάτοικοι και το ελληνικό δημόσιο να βρεθούν αντιμέτωποι με τη γνωστή πρακτική των μεταλλευτικών εταιριών να πτωχεύουν και να εγκαταλείπουν τα μεταλλεία πριν «αναγκαστούν» να το κάνουν στο τέλος των εργασιών τους.

Σε ό,τι αφορά την εξασφάλιση θέσεων εργασίας, με ικανοποιητικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στους εργαζόμενους στα μεταλλεία, η εφαρμοζόμενη πολιτική, τους έχει οδηγήσει στην απαξίωση με την υλοποίηση των επιδοτούμενων από το ΕΣΠΑ προγραμμάτων κατάρτισης δίμηνης διάρκειας για άνεργους, που τα έχουν πληρώσει οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι μέσω της φορολογίας για να καρπώνεται ένα σημαντικό ποσοστό της τάξης του 40 -45% η ELDORADO GOLD.

Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να κάνουμε σαφές ότι διαφωνούμε ριζικά με σκοταδιστικές αντιλήψεις που απορρίπτουν γενικά την αξιοποίηση του Ορυκτού Πλούτου και εν ονόματι οποιουδήποτε κινδύνου επενδυτικού σχεδίου να σταματήσει γενικά η έρευνα του. Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η γνώση είναι δύναμη και με αυτή την έννοια δεν κατανοούμε αντιδράσεις που γίνονται σε κάθε ερευνητικό πρόγραμμα που αφορά τον Ορυκτό Πλούτο, δεδομένου μάλιστα ότι  στην 60χρονη πορεία του ΙΓΜΕ έχει δώσει με επιτυχία ερευνητικά αποτελέσματα που αφορούν την απορρύπανση και την αποκατάσταση μεταλλείων και λατομιών.

Τέλος προκειμένου να τοποθετηθούμε για την συγκεκριμένη Επένδυση της Ελληνικός Χρυσός δεν μπορεί να μην παίρνουμε υπόψη τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων της περιοχής όπου αντί για διάλογο και εγγυήσεις, αντιμετωπίζουν το κράτος του Δένδια με τις χουντικής εμπνεύσεως, πρακτικές σύλληψης κατοίκων, λόγω της συμμετοχής τους σε κινητοποιήσεις κατά της επένδυσης, τις «εξαφανίσεις» κατοίκων, τις λήψεις DNA από πολίτες της περιοχής παρά τη θέλησή τους με μόνη αιτιολογία ότι εκφράστηκαν δημόσια κατά της επένδυσης, τη ρίψη δακρυγόνων μέσα σε σχολεία και την κλήση σε απολογία στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία σε 15χρονες μαθήτριες, σε παράβαση κάθε νομιμότητας. Ανάπτυξη με ΜΑΤ και τρομοκρατία δεν γίνεται, δεν μπορεί με την ΑΝΕΡΓΙΑ να εκβιάζεται η κοινή λογική, η επιστήμη και η έρευνα.

Το Συνδικάτο έχει πάγια θέση την εντατικοποίηση της έρευνας του Ορυκτού Πλούτου και την αξιοποίηση του προς όφελος του λαού και του τόπου. Για όλους τους λόγους που προαναφέραμε λέμε ΟΧΙ στο συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο, συμπαραστεκόμαστε σε όσους αγωνίζονται για μια αξιοποίηση του Ορυκτού Πλούτου με τις προϋποθέσεις που αναφέραμε.

ΝΕΡΟ ΦΥΣΙΚΟΣ ΠΟΡΟΣ Ή ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας εκδηλώνονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες των τελευταίων 40 χρόνων, οι βροχοπτώσεις περιορίζονται και εκδηλώνονται με σφοδρές καταιγίδες και έλλειψη χιονοπτώσεων.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μικρές παροχές σε ποτάμια, μικρά αποθέματα νερού σε λίμνες, φράγματα και υδροφόρους ορίζοντες.

H  πατρίδα μας πλήττεται περιοδικά από ξηροθερμικά φαινόμενα και οι εκάστοτε κυβερνητικές εξαγγελίες εξορκίζουν τη λειψυδρία και τα επακόλουθά της με πυροσβεστικού χαρακτήρα μέτρα που κατά κανόνα είναι αναποτελεσματικά και αντιλαϊκά.

Μέτρα πυροσβεστικά και αναποτελεσματικά σ΄ ό,τι αφορά τη διαχείριση των υδατικών πόρων αφού δεν προωθείται η διαχειριστική πολιτική με την εφαρμογή διαχειριστικών μελετών και προτύπων.

Ειδικότερα για την αντιμετώπιση της έλλειψης νερού στην ύδρευση και στην άρδευση, σε κάθε περίοδο ανομβρίας, προγραμματίζονται έκτακτα γεωτρητικά προγράμματα στις περιοχές που κατά κανόνα ήδη έχουν εξαντλήσει τα υπόγεια υδατικά τους αποθέματα (νησιά, ηπειρωτική Ελλάδα με υφάλμυρα υδροφόρα στρώματα κ.α.), αύξηση της μεταφοράς νερού με υδροφόρες, τιμολογιακή αύξηση του νερού για τη μείωση της κατανάλωσης, ακόμα και ηλεκτροδότηση με ωράριο κατά τους θερινούς μήνες αιχμής.

Παράλληλα συνεχίζεται η ποιοτική υποβάθμιση των υδατικών και φυσικών πόρων χωρίς να παίρνονται ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της.

Ο νόμος 3199\03 που μετέφερε το αντικείμενο της διαχείρισης των υδατικών πόρων στο ΥΠΕΚΑ δημιούργησε λειτουργικά προβλήματα σε όλους σχεδόν τους φορείς που ασχολούνταν με την υδατική πολιτική (π.χ. Υπ. Γεωργίας,  ΙΓΜΕ, ΔΕΗ, ΕΜΥ, ΕΛΚΕΘΕ κ.α.) αλλά ακόμη και στις ίδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ (ΕΓΥ, περιφερειακές)

Τo ΥΠΕΚΑ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τα υπαρκτά προβλήματα της διαχείρισης των υδατικών πόρων, αλλά προωθώντας στοιχειώδεις τεχνοοικονομικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 2000/60 με την εκπόνηση ανεπαρκών μελετών από ιδιωτικούς φορείς χωρίς την γνώμη των αρμόδιων φορέων όπως το ΙΓΜΕ, με αποτέλεσμα  να είναι κατηγορούμενη στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για τη μη τήρηση διατάξεων της οδηγίας.

Με την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολουθείται και στην αξιοποίηση των υδατικών πόρων (ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ) υπήρξε αλόγιστη αύξηση στη κατανάλωση και υπέρογκη αύξηση της τιμής του νερού (ακόμη και σε περιόδους μεγάλης επάρκειας υδατικών αποθεμάτων, ενώ οι τελευταίες εξαγγελθείσες μειώσεις του 1-3 ευρω αποτελούν εμπαιγμό), προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι χρηματιστηριακές σκοπιμότητες της εταιρείας, αφήνοντας χωρίς επενδύσεις έργα υποδομών που αφορούν τη συντήρηση δικτύων, γεωτρήσεων κ.α. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής θα είναι η μη δυνατότητα αξιοποίησης των αποθεμάτων των υπόγειων νερών σε περίπτωση λειψυδρίας, που δεν είναι απίθανη με τις συχνές κλιματικές αλλαγές και την πιθανή μείωση των αποθεμάτων των ταμιευτήρων αν και φέτος δεν προβλέπεται τέτοιος κίνδυνος.

Μέσα σ΄ αυτή  την κατάσταση  η συνέχιση της έρευνας των υπόγειων νερών από το ΙΓΜΕ θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Στρατηγικός στόχος του ερευνητικού προγράμματος θα πρέπει να είναι η κάλυψη της χωροχρονικής ανεπάρκειας των υδατικών πόρων με την ορθολογική αξιοποίηση των υπόγειων υδατικών αποθεμάτων και η εκτίμηση της ποιοτικής κατάστασης των υπόγειων νερών με προτεραιότητα στη λήψη μέτρων για την προστασία των υδατικών αποθεμάτων που δεν έχουν επιβαρυνθεί, αλλά και για την αποκατάσταση της φυσικής ποιότητας όσων υδροφορέων έχει υποβαθμίσει η ποιότητα.

Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν είναι αυτονόητο και γι΄ αυτό μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία δέσμευση της Πολιτείας για την χρηματοδότηση του ερευνητικού προγράμματος των υπόγειων νερών αν και υπάρχουν συγκεκριμένες ερευνητικές προτάσεις 2.5 εκ. ευρω για 20 τουλάχιστον υδατικά σώματα που παρουσιάζουν ποσοτικά ή ποιοτικά προβλήματα.

Παράλληλα το πρόγραμμα που αφορά το Εθνικό δίκτυο παρακολούθησης των υπόγειων νερών κρίνεται ανεπαρκές τόσο όσον αφορά την χωροταξική πυκνότητα, όσο και την χρονικό βήμα παρακολούθησης. Και ενώ οι προτεραιότητες ενός ερευνητικού Ινστιτούτου έπρεπε να επικεντρώνονται στις συγκεκριμένες ερευνητικές δράσεις το ΥΠΕΚΑ μέσω της ΕΓΥ προωθεί στα μουλωχτά (χωρίς έγκριση των αρμόδιων οργάνων Διοίκησης του ΕΚΒΑΑ πρωην ΙΓΜΕ) μια προγραμματική σύμβαση για την απογραφή όλων των παράνομων και μη γεωτρήσεων της χώρας (αντικείμενο των περιφερειών και της αυτοδιοίκησης) προκειμένου να γίνει η τιμολόγηση και η επιβολή τέλους στις γεωτρήσεις καθιστώντας το Ινστιτούτο φοροεισπράκτορα με δεδομένη την μη αριθμητική και διοικητική του επάρκεια απαιτούνται το λιγότερο πάνω από 1500 ανθρωημέρες με στόχο να ανθέσει το ΙΓΜΕ αυτή την εργασία σε ιδιώτες.

Η πρόσφατη ψήφιση της ΠΝΠ για την τιμολόγηση του νερού (κυρίως το αγροτικό) , σε συνδυασμό με την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης μας προετοιμάζουν ένα υδατικό καθεστώς παρόμοιο χωρών της Λατινικής Αμερικής όπου φορολογείται ακόμη και η βροχή. Σε μια περίοδο που πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, ο φυσικός αυτός πόρος γίνεται εμπόρευμα και αντικείμενο κερδοσκοπίας από μια χούφτα πολυεθνικές όπως η vinedi και η suez έχοντας ή τελευταία ήδη βάλει πόδι στην ΕΥΑΘ με 5.5%. Το επόμενο βήμα της ιδιωτικοποίησης σημαίνει αύξηση της τιμής (ήδη το 1999 -2001 με τις μετοχοποιήσεις η αύξηση ήταν από 250 -300%) και υποβάθμιση της ποιότητας.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο υδατικής πολιτικής ο ρόλος του ΙΓΜΕ αντικειμενικά υποβαθμίζεται μέχρι να καταλήξει σε μια γραφειοκρατική υπηρεσία του Δημοσίου που θα υλοποιεί συμβάσεις για τρίτους .

Με βάση τα όσα προαναφέραμε για τις Σκουριές, για το νερό η πάλη των εργαζόμενων του ΙΓΜΕ για ένα δημόσιο, αποκεντρωμένο ερευνητικό Ινστιτούτο θα πρέπει να στηριχτεί από όλα τα συνδικάτα, από όλο το λαό. Η σημερινή συνέντευξη τύπου αποτελεί μια προετοιμασία για τους αγώνες που έρχονται.

Αχαρναί, 28-3-2013

πηγή: http://vathikokkino.com/2013/03/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%83-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%88%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5/